تحقیق در مورد حضرت عیسی 10 ص

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات

دسته بندی : وورد

نوع فایل : .doc ( قابل ویرایش و آماده پرینت )

تعداد صفحه : 11 صفحه

قسمتی از متن .doc :

پس ده تن مانده بود از حواریون عیسی (ع) ایشان را طلب کرد وهفت تن را بیافت . عیسی (ع) ایشان را گفت : " آن که مرا به سی درم بفروخت کجاست ؟ " گفتند : " او از کردهً خود پشیمان شد و دانست که گناه عظیم کرده است ، خود را بکشت . "عیسی (ع) گفت : "او توبه می کرد ، خدای عزوجل توبهً او رامی پذیرفت که هیچ گناه نیست که به عفو خدای متعالی عزوجل نگنجد . " پس عیسی (ع) یحیی را وصیت کرد و آن هفت کس را از حواریین که مانده بودند که دین او را نگاه کردند و از پس او خلا یق را به دین او خواندند و هر کس را به گوشه هایی بفرستاد . دو تن را به زمین روسیه بفرستاد و پادشاهی روم و یونانیان بدیشان داد و نام ا یشان یکی " خرطوس " ( = فرطوس ، فطروس ، پطروس) و دیگری " یونس " ( = بولس) تا به حد مغرب ا یشان را داد و یکی را به زمین بابل و عراق فرستاد نام او " بحرین " بود ، بدان شهر که اصحاب کهف آنجا می بودند ، ویکی را فرمود که به دین خدای می خوان ، و نام او " یکما " بود . چون یحیی را به حواریین بر روی زمین خلیفه کرد و اینان را وصیت تمام کرد و مریم را بدرود کرد . وقت سپیده دم خدا را دعا کرد تا او را باز به آسمان برد . و ترسایان آن شب را بزرگ دارند که عیسی ( ع ) در آ ن شب ا ز آسمان فرود آمد و باز به آسمان شد و آ ن شب راعید دارند و اندرخانه های خویش و کلیسا ها بوهای خوش دود کنند.

تشا به حا ل عیسی ( ع ) و حلاج :

ماجرای بر دار کردن حلاج را ــ که در وا قع معراج وی به شمار می آید ــ از جهاتی به بر دار کردن عیسی ( ع‌) تشبیه می کنند ، حتی برخی از یاران وی معتقدند که او سر انجامی چون مسیح ( ع ) داشت و به آسمان برده شد . دکتر زرین کوب در کتاب " ارزش میرا ث صو فیه " در ادامهً شرح احوال حسین منصور حلاج می نویسند: " داستان کرامات ا و و ماجرای فرجام کار او در ادب صوفیه با مبالغه ا ی که یاد آور سرگذشت عیسی ( ع ) است نقل شده . گویند وقتی او را به پای دار می بردند ، مردم بسیار به نظا ره آمده بودند ، کسی پرسید : " عشق چیست ؟ " جواب داد : " امروز بینی ، فردا بینی ، پس فردا بینی ". در طول را ه که ا ز زندا ن تا پا ی دار می رفت " انا الحق " می گفت و پا ی کوبان و دست افشان (با وجود زنجیر ) می رفت . پرسید ند ش " که این دست افشانی و پا ی کوبی را چیست ؟ " گفت : " نه مگر به پای دار می روم . " وقتی هم پای بر پایه دار نهاد و گفت : " این نرد بان آ سما ن ا ست . "

شباهت داستان او با سر گذ شت عیسی ( ع ) جالب ا ست . جالب تر آ ن که بعضی یا را نش ادعا کرد ند که ا و نیز مثل عیسی ( ع ) شد ، به آ سما نش برد ند و د یگری را به جای ا و دار زد ند . "

همان گونه که پیش از این ذکر شد ، حال عیسی ( ع ) از حیث ولادت به آدم ( ع ) و از لحاظ فرجا م به ا د ریس ( ع ) می ما ند . همچنین در احوا ل ادریس آمده است که وی را به آ سما ن چها رم برد ند و آن چه ا ز تعلقا ت د نیوی ما نع صعود آنان (حضرت عیسی ( ع ) و ادریس ( ع) ) به آ سمان هفتم شد ، وجود سوزنی به مشابه علا ئق د نیوی بود . در این با ره گفتنه ا ند : " وقتی که عیسی ( ع ) را به آ سمان می برند سوزنی به همراه داشت و چون به فلک چهارم رسید ، ملائکه خواستند که با لا ترش برند ، امر شد که جستجو کنند تا ا ز دنیا چه چیز همراه دارد و چون دیدند که سوزنی و کاسه ای شکسته داشت ، فرمان رسید که " همان جا نگاهش دارند . "

در قصص قرآ ن سورآبادی می خوانیم: " خدای تعالی ا و را به آ سما ن چها رم برد ، چون به آ نجا رسید ، امر آ مد فرشتگان را ، بنگرید تا با وی از دنیا هیچ چیز هست ، اگر نیست وی را به آسما ن هفتم آرید . نگاه کردند با وی سوزنی یافتند در گریبان پلا س که چهل سا ل بود تا آ ن را پوشیده داشت ،. . . . . چون آ ن سوزن د یدند با وی ، ندا آمد که هم آن جا بدارید . بیت ا لمعـمور را مسکن وی کرد ند تا به روز قیا مت . "

سوزن عیسی ( ع ) که مانع صعود وی گشت ، در ا دب فارسی نما دی است ا ز تعـلقات دنیایی ــ اگر ناچیز باشد ــ نشا نی ا ز حبّ دنیا دا رد که این خود مانع سیر صعـودی آ د می علو مقام ا وست . اینک اشا ره ای چند به نمود " سوزن عیسی " در شعـر فارسی :

سوزنی را پای بند راه عیسی ساختند

حبّ دنیا پای بند است ار هـمه یک سوزن است

" سنایی "

جز به تجرید منه پا که در این راه دراز

سوزنی در قدم همت عیسی خار است "جا می "

خار راه عشق چون مژگان به چشمم بار نیست

گر نرنجاند به منت سوزن عیسی مرا

" صائب "

و" خاقانی " در قصیده ای معـروف به نام " ترسا ئـیه" می فرماید :

من اینجا پای بست رشته ما نده چو عیسی پا ی بست سوزن آنجا

نیز با با افضـل کا شا نی می فرما ید :

یک سو پسرت نشسته و یک سو زن این جمله به هـم گذار و بر یک سوزن

عیسی نـتـوا نـسـت بر ا فلا ک رسیـد تا دا شت ز ا سباب جها ن یک سوزن

به داستان سوزن عیسی ( ع ) در کتاب " تجلی شاعرا نه اساطیر و روایا ت ملی و مذهبی در اشعار خاقانی " می خوا نیم : " . . . . . . این که او (عیسی ( ع )) به آ سمان چهارم رفت و در راجع آنجا به جهت داشتن سوزنی نتوا نست با لا تر برود ، موضوعی نیست که جزء قصص با شد ، بلکه روایتی است که نقـل شده و در بین ادبا پذیرفته و در ا شعار به کار گرفته شده است . . . . . ."

" هر چند که عیسی ( ع ) به آ سمان هفتـم نرسید و در آ سمان چهارم ماند ، اما هیچ کدا م از ا فلا ک ماننـد فلکه چها رم ستا ره روشـن و درخشنده ای چون خورشید ندارند و این خود ا متیا زی محسوب می شود ، و رسیدن به آن مقام جز در سایهً رحمت همّت مردانه امکان پذیر نیست . خورشید هم از این که هـم نشیـن فـرد خدا شنا سی چون مسیح شده است باید بر خود فخـر کـند ، زیرا قابل مقایـسه با ستارگا ن دیگر نیست . "

حافظ می فرما ید :

گر روی پاک و مجـرد چون مسیحا به فلک از فروغ توبه خورشید رسد صد پرتو

و شیخ محمود شبستری می فرماید :

هر آ ن کس کو مجـرد چون شـد چو روح ا للـّه بر چا رم فـلک شـد

"خا قا نی " حضرت عیسی ( ع ) را پرورده و پرتوی ا ز حضرت آ دم ( ع ) ، وحضرت آ دم را زاده و پروردهً پرتوی ا ز نور حضرت محمّد ( ص ) می دانـد